عطا كن آنچه به ايشان عطا فرموده بودى ، حق سبحانه و تعالى در جواب فرمايد : براى تو و هريك از ياران و امثال تو از فقرا مقرّر ساخته‌ام هفتاد برابر آنچه به اهل دنيا عطا كرده بودم از روزى كه دنيا را آفريده‌ام تا انقضاى دنيا « 1 » . و در حديث ديگر از آن حضرت منقول است كه : روزى شخص مال‌دارى با جامه‌هاى پاكيزه دربر داشت به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و نشست ، و بعد از او مرد پريشانى كه جامه‌هاى چركين پوشيده بود آمد و در پهلوى آن مرد غنى نشست ، آن مرد جامه‌هاى خود را جمع كرد و از زير دامن او كشيد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ترسيدى كه از فقر او چيزى به تو بچسبد ؟ گفت : نه ، فرمود : ترسيدى از توانگرى تو چيزى به او برسد ؟ گفت : نه ، فرمود : ترسيدى جامه‌ات كثيف و چركين شود ؟ گفت : نه ، فرمود : پس چرا چنين كردى ؟ گفت : يا رسول اللّه مرا قرين بدى هست كه آن شيطان يا نفس امّاره است كه هر قبيحى را در نظر من زينت مىدهد ، و هر حسن و نيكوئى را در نظر من قبيح و زشت مىنمايد ، و اينك به تدارك اين عمل نصف مال خود را به اين مرد فقير عطا كردم ، حضرت از آن مرد پريشان پرسيدند كه : قبول مىكنى ؟ گفت : نه ، آن غنى پرسيد : چرا قبول نمىكنى ؟ گفت : مىترسم به آن بلا مبتلا شوم كه تو مبتلا شده‌اى « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : حق تعالى به حضرت موسى وحى فرمود : اى موسى هرگاه ديدى كه فقر رو به تو آورده است بگو مرحبا به شعار صالحان ، و چون ديدى كه توانگرى رو به تو آورده است بگو گناهى كرده‌ام كه خدا مرا در دنيا به عقوبت آن گرفتار كرده است « 3 » .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 261 - 262 ح 9 و ص 264 ح 18 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 262 - 263 ح 11 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 263 ح 12 .